Oaza vrsta s Crvene liste

Zlatibor je stavljen pod zaštitu da bi se očuvali geomorfološki i hidrološki fenomeni izrazito diseciranih terena, sa markantnim dolinama kanjonskog i klisurastog tipa, očuvanim ekosistemima – posebno raznovrsnom i specifičnom vegetacijom kamenjara i stena serpentinskih klisura, borovih šuma, retkih i ugroženih životinjskih vrsta, kao i izuzetno značajnog i dobro očuvanog spomeničkog i etno nasleđa. Park

Kroz kanjon

Područje Sićevačke klisure nalazi se u jugoistočnom delu Srbije, obuhvata delove područje opština Niš i Bela Palanka, ukupne površine 7.746 ha, od čega na području opštine Niš 5.559 ha, a 2.187 ha na području Opštine Bela Palanka. Park prirode „Sićevačka klisura” stavljen je pod zaštitu kao područje izuzetne biološke raznovrsnosti i stanište ili boravište velikog

Srce evropskog Amazona

Specijalni rezervat prirode „Gornje Podunavlje” nalazi se na krajnjem severozapadu Srbije, na granici tj tromeđi sa Mađarskom i Hrvatskom. Čine ga dva rita Monoštorski i Apatinski. Zaštićeno je prirodno dobro I kategorije, koje se prostire uz levu obalu reke Dunav. Deo je velikog ritskog kompleksa koji se proteže i kroz susedne zemlje Mađarsku (Nacionalni park

Šepurenje u ravnici

Na severu Banata, južno od reke Zlatice, na području opština Kikinda, Čoka i Novi Kneževac, okružen morem obradivog poljoprivrednog zemljišta smešten je Specijalni rezervat prirode „Pašnjaci velike droplje”. Ovaj jedinstven, izuzetno očuvan, tipičan panonski predeo koji čini mozaik stepa, vlažnih livada i slatina stanište je za veliki broj endemskih, retkih i ugroženih biljnih i životinjskih

Ostatak Panonskog mora

Slano Kopovo je prirodno zaštićeno područje u Vojvodini, nedaleko od Novog Bečeja. Jedna je od poslednjih očuvanih slanih močvara u Srbiji i predstavlja jedinstveno Panonsko stanište koje se odlikuje slanim blatnjavim barama i povremeno, u kišnim periodima, postaje jezero koje tokom letnje sezone presušuje. Na listi Ramsarskih područja nalazi se od 2004. godine, a iste

Povratak crnog ibisa

Specijalni rezervat prirode „Obedska bara“ je prostrani močvarno-šumski kompleks koji se nalazi u jugoistočnom Sremu, između reke Save i naselja Kupinovo, Obrež i Grabovci i prostire se na površini od 9.820 hektara. Pri visokom vodostaju reke Save, Obedska bara je povezana sa njom kanalima Vok, Revenica i Vranj, dok tokom niskih vodostaja Save voda otiče

Carsko zimovalište ptica

Specijalni rezervat prirode „Stari Begej-Carska bara” nalazi se na aluvijalnoj ravni Begeja i Tise, nedaleko od Zrenjanina. Ovaj rezervat je uvršen na listu Međunarodno značajnih prirodnih dobara u Srbiji u skladu s „Konvencijom o zaštiti močvarnih područja od međunarodnog značaja, naročito kao staništa ptica močvarica”, poznatijom kao Ramsarska konvencija. U prošlosti ovde se nalazilo jedno

Kod carice svih endemita

Nacionalni park „Tara” pokriva najveći deo planine Tare, koja se nalazi na krajnjem zapadu Srbije, u lakatastoj okuci reke Drine. Proglašena je za nacionalni park 1981. godine, na površini od 19.200 ha. Područje Nacionalnog parka „Tara”, zajedno sa Zaovinama i Parkom prirode „Šargan – Mokra Gora”, čini okosnicu budućeg rezervata biosfere Drina. Tara predstavlja visoku,

Ostrvo u niziji

Obuhvata najviše grebenske delove brdskog masiva Fruške gore, najdominantnijeg uzvišenja koje se kao zeleno ostrvo uzdiže na južnoj granici Panonske nizije, uz samu obalu Dunava. Prostire se na površini od 25.393 ha, i sa zaštitnom zonom od 66.090 ha. Naš najstariji Nacionalni park, proglašen još 1960. godine, čuven je po svojim pitomim padinama, stoletnim šumama

Gvozdena kapija na Dunavu

U severoistočnoj Srbiji, na granici sa Rumunijom, prostire se Nacionalni park „Đerdap”, na površini od 63.000 ha, proglašen 1974. godine. Osnovni prirodni fenomen područja je grandiozna Đerdapska klisura Dunava, najduža i najveća klisura probojnica u Evropi. Đerdapsku klisuru čine četiri manje klisure (Golubačka, Gospođin vir, Kazan i Sipska klisura) i tri kotline (Ljupkovska, Donjomilanovačka i

Ekološka mreža

Ekološka mreža je biološka veza ekološki značajnih područja (zaštićenih prirodnih i približno prirodnih područja) i njihovih tampon zona, koje su povezane ekološkim koridorima. Tampon zone su prostori čija je funkcija da zaštite središnje zone i koridore od štetnih spoljnih uticaja po biodiverzitet, kao što su zagađenja vazduha i vode, isušivanje zemljišta, požari i sl. 5,